watermelons 26 points : 1 week ago
as a cat, that was appalling timing.
De rui is ondertussen weer voorbij, en dit jaar had Zeena het geluk (!) om nog even met haar volledige bontmantel bij mijn ouders rond te lopen.
Daar de inwoners zot werden van de vele kattenharen die overal bleven aanhangen, werd Zeena verplicht om meerdere kamsessies te verdragen.
Ik vond het zeer grappig: de herdershond vond het zijn taak de werkzaamheden van zeer dichtbij waar te nemen en als Zeena het echt-echt-echt-ECHT- E C H T beu was, en die opdringerig hondenneus zat binnen mepafstand, dan werd er eens flink uitgehaald. Haast kinderachtig. Het zou niet in haar opkomen om kwaad te worden op de kammer, maar dat die hijger van haar situatie komt misbruik maken; DAT! D A T! is er teveel aan. Gni.
- Herdershond die Zeena altijd terug in het midden van de stoel duwde
- Zeena kijkt veelbetekend naar mij
- Overal werd ze gekamd, OVERAL!!
- DOE ER IETS AAN!!
- I hate you
Hoewel ik probeer om zo weinig mogelijk materiaal domweg te herpubliceren, heeft de blog catownerproblems me het zeer bevredigende gevoel gegeven dat ik niet alleen ben in mijn wereld van ‘Zeena begrijpen’.
Ik heb het idee dat de meeste kattenlovers een bepaalde manier van naar de wereld kijken gemeenschappelijk hebben: een groot gevoel voor humor wanneer een eigenzinnig wezen iets doet dat je anders niet leuk zou vinden. Het is wel belangrijk dat het wezen in kwestie geen ruimte laat voor onderhandeling. Hondenliefhebbers bv. zijn er meestal ontzettend trots op wanneer ze toeschouwers kunnen overtuigen van hun leider-zijn. En menig paardeneigenaar lijkt compleet homo sapiens te gaan met zweep, hielpinnen en mondijzer wanneer hun rijdier die speciale pas niet onder de knie krijgt.
De meeste katten lijken echter bij hevige confrontatie ofwel de benen te nemen (‘waarom sta ik hier tegen lucht te tieren?’) ofwel ten strijde te trekken (pijn!) en hebben een subtiele manier van kijken waarbij je je snel zeer ongemakkelijk voelt (‘Um, je laten rechtop zitten voor wat pannenkoek is idd wat onozel’). Kortom, ze laten heel duidelijk blijken dat ze ergens niet mee akkoord gaan.
Swat. De blog!
Ik heb er maar enkele overgenomen die heel herkenbaar waren:
Compleet met proberen na te doen wat de kat doet, en mokken wanneer dit niet gaat.
Uiteindelijk wordt dit een leuk spelletje waarbij Zeena meer plooien maakt.
De top 5 van ouderlijke uitspraken:
- je kat is niet braaf geweest (kijkt verwachtingsvol naar mij)
- aah, is je boeleke er ook bij?
- zie dat ge haar niet teveel verwent hé
- ik heb ook een kerstkadotje voor de kat
- ze pest onze hond
Ja. Overduidelijk. Ze lijkt zelfs vergeten te zijn wie je bent.
Grof.
Liefst luid. Breken is niet nodig en eens omgestompt heeft ze geen dorst meer. Dat het begint van de tafel te rollen is lichtjes interessant.
Zeena doet dat ook met gieters.
Het is vaak zo erg dat een bevriende kattenallergische maat me verwijtend aankijkt bij het zien van mijn kleren.
En mijn garderobe heeft zich volledig aangepast aan mijn kat.
Zeena, is da nu de moment?
- *staar*
Kom, ga eens weg.
- *staar*
*Duw weg*
Ik had nooit verwacht dat mijn tandenpoetsen of een bad nemen zo ont-zet-tend interessant zou kunnen zijn.
No comment.
Zeer sterk en voor meer.. catownerproblems