Die dag dat er tijdens alle verkeersberichten sprake was van grote verkeershinder door werken, ongevallen en vakantiegangers die zonodig allemaal tegelijk naar zee vertrokken, had ik het lumineuze idee om.. naar zee te gaan.
Met Zeena onder mijn arm richting zee en 4 uur en heel wat frustratie later goed aangekomen. Ik kon niet spreken van een geslaagd experiment. Er is écht geen alternatieve weg naar de Westhoek, die niet het stuk E40 tussen Brussel en Gent omvat. Ik had beter daar nog een uur in de file gestaan, want de afslag voor Aalst richting Dendermonde langs Brakel en Oudenaarde richting Kortrijk naar Veurne… Manmanman, wat een kutbaan. En als het een deftige baan was, was er file. ZELFS daar. Ahjah, want bij prachtig weer moeten de boeren immers dringend hun grote, trage landbouwmachines van het ene veld naar het andere rijden. Via die ene, deftige baan.
Aangekomen, uitgepakt en dan HOERA met Zeena richting zee. Het was werkelijk prachtig weer, maar mevrouw kan echt niet tegen de stank van alle hondige viervoeters die de duinen tot hun persoonlijke pisbak maken. En de wind in haar oortjes stoorde. Kent iemand oorbeschermers voor katten?
Het appartement herkende ze ergens wel, en het liefst van al ligt ze in de pompbak. Die heeft de perfecte inhoud.
’s Morgens zijn we opnieuw naar het strand getrokken, maar daar begon ze al na een kwartiertje luid blijk te geven van opperst ongenoegen. Ze was hier niet graag en of ik haar direct-onmiddellijk-zonder stoppen naar een betere locatie kon versleuren. Heb jij al eens op het strand een meisje met een klaaglijk miauwende kat in een zak zien wandelen – neen? De ganse populatie op het strand blijkbaar ook niet, aan hun opmerkingen te horen. Voelde me lichtjes bestaard.
Al klaag ik niet. Het is hier prachtig weer
Gelijkaardige berichten:
Waar is de tijd dat ik met een onenthousiaste kat enkele meters ging ‘wandelen’. Tegenwoordig trekt ze op een drafje mee richting het openbare parkje of loopt ze een blokje rond.
Al zijn er toch hindernissen die ze niet graag neemt: voorbij een parkeerplaats lopen bv. Die open ruimte kan onze agorafoob niet zomaar oversteken, in plaats daarvan blijft ze tegen de muren lopen. Van auto’s, bussen en brommers heeft ze helemaal geen schrik maar nu en dan lopen er toch mensen rond die haar gans doen verstijven: een man die naast zijn fiets loopt, een mevrouw met een ritselende rok, een jonge gast met een koptelefoon, …
Het parkje zelf is eigenlijk eerder wat appartementsgroen, een oase tussen de appartementsblokken. We kennen er ondertussen al elke struik, boom en graspol. Zeena blijft er even geïnteresseerd bij 
Een bewoonster kwam overlaatst vragen hoe we haar dat toch geleerd hebben – want haar kitten van 7 weken die bleef enkel zitten wanneer haar een leiband omgedaan werd. Voor anderen die een gelijkaardige vraag hebben, is het belangrijkste toch om te weten dat het aanleren gewoon veel geduld en tijd vraagt. En wij zijn er pas bij 3 maand mee kunnen beginnen.
We hebben haar eerst laten wennen aan het harnasje (een nekbandje alleen vind ik te onveilig), gewoon in huis. Daar dan een koortje aan vast. Gaan wandelen met haar in de draagtas en haar laten wennen aan het straatlawaai. Met haar gaan ’staan’ aan de leiband in een doodlopende straat. En dan langzaam opbouwen en minder oppakken. Ik heb haar ook nooit gestraft tijdens de wandelingen. Als ze niet braaf was, nam ik haar gewoon in mijn armen (vindt ze al hatelijk genoeg). En tjah, nu en dan moet je haar gaan ontwarren uit een voortuintje.
Gelijkaardige berichten:
Al gemerkt dat er in het struikgewas weer veel te veel spinnen zitten?
Zonder spinnetje
Met spinnetje
Gelijkaardige berichten:
Vlak voor het slapengaan, speel ik met haar nog verstoppertje in bed.
I am the bedroom monster!
Gelijkaardige berichten:
