Ironie

Ironie speelt in op het contrast of conflict tussen de schijnbare en werkelijke betekenis van een uiting of situatie en haar succes is volledig afhankelijk van de gedeelde kennis (opvattingen en attitudes) tussen een groep mensen. Hoe ruimer de context, hoe eenvoudiger het is om aanwijzingen te vinden dat het om ironie gaat.

Aanwijzingen zoals de onaanvaardbaarheid van de letterlijke betekenis, de spanning tussen de elementen onderling, waarbij je de opgeroepen situatie doorziet, erachter komt wat de overtuigingen van de auteur zijn, kennis van de auteur, of door verbanden te leggen tussen schijnbare tegenstrijdigheden.
(naar A. Assche – 1990 zoals geciteerd in Hoe jongeren ironie begrijpen)

Ik hou ervan om situaties naar het extreme te trekken om zin of onzin beter in de verf te zetten. Ironie als literaire snack. Al moet ik blijkbaar nog wat sleutelen aan mijn kookkunsten.

Ik kreeg wat voorzichtig peilende commentaar van mijn beste maat, tevens trotse papa, naar aanleiding van de post Hartelijk mee gelachen:

Ik heb het niet voor kinderen. Echt niet. Dat poept en plast en wordt bejubeld als ware het het volgende wereldwonder. En ze blijten om de haverklap

Dat hij niet goed wist hoe hij het moest interpreteren. Want zoiets kun je toch niet grappig vinden – misschien hedde dan écht een hekel aan babies? En ik hoorde hem denken OOK AAN D’ONZE OFWA?!

Maar omdat hij mij toch wel een beetje kende, was hij ervan uitgegaan dat het ironisch bedoeld was. Toch vreemd dat hij daaraan twijfelde, aangezien ik bekend sta als kan-goed-met-kinderen-overweg. Waarom had hem dan deze overduidelijke ironische boodschap niet doorzien? Mag er niet gelachen worden met de nadelen van klein mannen? Too soon?

Wat het ook wezen mag, ik wil toch eens uitleggen waarom ik er hartelijk mee gelachen heb. In ons Belgenlandje worden kleine kindjes als het summum van onschuld, schattigheid en bron van vreugde en plezier beschouwd. Dit in schriel contrast met de uitlatingen hierboven, wat een spanning genereert. Hence, ironie!

En daarbij, vat het de adoratie van kersverse ouders én de ongemakkelijkheid van hun niet-ouders-zijnde publiek niet mooi samen?

Gelijkaardige berichten: