Waarom zijn de grootste katten nog steeds klein?

Honden vind je in alle soorten en maten, van kleine handtasmormels tot een Deense dog – waarom vinden we deze verscheidenheid dan niet terug in katten?

Mijn gedacht? Omdat er daarvoor nog niet lang genoeg gecontroleerd met katten gefokt wordt. In het geval van de Noorse boskat, gebeurt dit pas sinds 1930.  De Main Coon werd in de 19de eeuw geïntroduceerd. Dit in tegenstelling tot honden, die worden al meer dan 500 jaar bewust gefokt worden en al veel véél langer als gedomesticeerde dieren door de mens gebruikt worden. Honden waren geen gezelschapsdieren, maar als werkdieren: bewaken, jagen, herden, …

Het nut van een kat stopt al snel na schattig, mooi & lief zijn.

Maar goed, het antwoord van een Main Coon fokker concentreerde zich op de gezondheidsproblemen dat te groot fokken met zich meebrengt:

Studies and tests have been done and found that larger domestic cats are at greater heart risk and brain haemorrhage. (src)

Maar laten we niet vergeten dat toen de Duitse/Deense Dog als hondenras ontstond, en men vermoed reeds bij de Kelten zowat 4000 jaar geleden volgens Wikipedia & sinds 1878 als erkent ras, dat het die mensen weinig kon schelen dat hun bron-der-inkomsten niet lang leefden omdat de maag zich ging verplaatsen (gastric dilatation-volvulus (GDV)) – dit wordt tegenwoordig meestal opgelost door de maag preventief vast te hechten waardoor ze gemiddeld zo’n 8 tot maximaal 14 jaar worden.

Ik denk dat het beste antwoord te vinden is in Het karakter van katten(1) waarbij schrijver Stephen Budiansky de hond als een gedomesticeerd dier beschouwt, zoals het rund en een paard en een kat eerder als een geëxploiteerde gevangene, naar bioloog Juliet Clutton-Brock.

Het is een schitterende paradox dat juist de soorten zoals de kat, die het minst zijn veranderd, hoogstwaarschijnlijk doelbewust van het begin af aan door de mens zijn gevangen en gefokt. [..] Juist het feit dat bij katten deze gebruikelijke genetische veranderingen die kenmerkend zijn voor het domesticatieproces ontbreken, suggereert dat er heel wat doelbewust menselijk initiatief voor nodig is geweest om de barrière te beslechten.

De kat, zoals herten, olifanten en kamelen, had de mens niet nodig om te overleven als soort. Honden en runderen daarentegen wel, waardoor de dieren die geen menselijk nut hadden eerder (uit)stierven. Daarom verschillen honden genetisch gezien veel van hun wilde tegenhanger, de wolf – terwijl onze huiskat amper te onderscheiden valt van de wilde kat.

(1) (The character of Cats – the origins, intelligence, behavior and stratagems of Felis Silvestris catus)  van Stephen Budiansky uit 2002

Gelijkaardige berichten: