Opgaan in een vreemde omgeving
Het geeft soms wel *kuch-gniffel-g’oh dat doet ze nu echt nooit* situaties, als de kat nét teveel doet alsof ze thuis is op een ander.
En het mag echt wel gezegd zijn: in de 12 maanden dat ze nu in ons appartementje heeft rondgelopen, heeft ze nog niets gebroken door er langs te wandelen.
Iets breken doet ze alleen als ze op missie is. Om een pannenkoek tussen 2 borden uit te stelen, of wanneer ze uit onze glazen drinkt, of tijdens de jacht op een vliegje dat zich in een bloempot verstopt.
Voorlopig heeft ze nog niets kapot gedaan (klopklop), maar nu en dan heb ik me wel een mislukte katteneigenaar gevonden. Gelukkig kan er met het meeste dat ze doet wel gelachen worden. Tijd voor De meest Genante Op-Bezoek-momenten.
- in de bergkast wegkruipen om te slapen, net wanneer ik wil vertrekken – en haar niet kunnen pakken zonder heel de kast uit te laden
- de weg naar buiten vinden doorheen 4 kamers om zich dan onder een auto verstoppen – *als ik een kat was, waar zou ik naartoe gaan?*
- iemand begroeten met een snuffel, gevolgd door een geeuw-strek-krab… Op de mens z’n been –
- via een open dakraampje op het dak willen kruipen – “maar daar is niet eens een vensterbank?!”
- de keukenkraan beginnen lekken omdat ze dorst heeft
- in de wasmand met propere was proberen te kruipen
- wanneer ze plukken haar achterlaat aan alles waar ze langswrijft
Maar over het algemeen gedraagt ze zich voorbeeldig – voor een kat.
Gelijkaardige berichten:
|
|
|
