De stress van maandag is al lang vergeten, maar deze memorable gebeurtenis mag niet ontbreken in de Zeena kronieken: maandagmorgend was ze verdwenen.
Op de bewuste morgen was ik namelijk én alleen thuis, én om half zes wakker. Ik liet haar, zoals altijd, op het terras om een luchtje te scheppen terwijl ik slaperig energie verzamelde voor ik aan m’n ochtendritueel begon. Om kwart na zes hoor ik haar met veel gekrabbel naar beneden vallen. De hoogte van 3 meter is voor haar geen probleem, dus ik was eerder lastig dan ongerust toen ik haar met een zwiepende staart beneden in het gras ontdekte.
5 Minuten later stond ik -aangekleed- onderaan het terras haar te zoeken. Geen Zeena te bespeuren. Een uur later had ik de buurt in een straal van 200 meter zitten doorzoeken. Niet evident in een apartementenwijk en met een appartement waar je (als mens) niet kunt omlopen. Halverwege begon het te regenen, goed voor Zeena omdat dat haar niet zal motiveren om verder van huis weg te gaan, maar wel slecht voor mijn humeur… Om half 9 had ik in de buurt posters opgehangen om voorbijgangers in te schakelen in het ontdekken waar het poezebeest zat.
Beter te vroeg dan te laat zeker? Binnen 2 uur had ik al vermist posters verspreid. Gni.
Om kwart voor 10 arriveerde mijn teergeliefde wederhelft, door me wakker gebeld om me te komen bijstaan in de zoektocht. Tijdens het parkeren van z’n auto, ontdekt hij haar bij het afvalkot aan de voorkant van het gebouw, wree nat, vuil en smerig, rustig zittend het verkeer gaandeslaand.
Hoera!
Haar watertraining kwam meteen van pas. Ik moest dringend naar het werk vertrekken en veel geduld had ik na 4 uur miserie niet meer, dus het kwam goed uit dat ze niet paniekerig of boos werd toen ik haar een express douche gaf. Ze vond het niet plezant, maar leek wel tevreden toen ze een propere vacht kon beginnen drooglikken.
Gewassen na het avontuur. Niet super happy, maar wel proper.
Moraal van het verhaal: de tapijt oplossing van de terrasballustrade is verwijderd omdat die te gemakkelijk kan los schieten. Een andere oplossing heb ik nog niet, maar het gaat er wel een worden waardoor ze er niet meer op kan. Want ‘t is niet dat ze wilt ontsnappen, ze glijdt domweg uit.
En ik vind het helemaal niet leuk om te weten dat ze ergens op straat rondloopt. Hoewel het voor de meeste mensen waarschijnlijk de normaalste zaak van de wereld is, maakte het mij verschrikkelijk ongerust. De gevaren van het stadsverkeer, meer ervaren en misschien agressieve straatkatten, mensen met slechte bedoelingen… Op zo’n momenten gingen alle rampscenario’s door mijn hoofd. Blij dat ze terug is.
Gelijkaardige berichten:
|
|
|
Paar weken terug naar de ‘grote uitverkoop’ van de dierenhandel Animals Express (E40 bij Brussel richting Gent afslag Groot Bijgaarden) gegaan. En voor zo’n enorme beestenboel te zijn, zaten de dieren daar heel proper. ‘t Was percies een uitstap naar de zoo, met de mogelijkheid je lievelingsbeest mee naar huis te nemen. Puppies en katten, konijnen, cavia’s en ratten, een hele afdeling reptielen en vogels en 2 grote weides met kippen en andere neerhofdieren.
En ook:
Main Coon Kitten in de Animal Express
Z’n eerste reactie was eens heftig blazen, en vervolgens waren we tikkertje aan ‘t spelen door het gaas heen. Hij was zelfs voorzichtiger dan Zeena in het begin, geen enkel blijven haken van z’n nageltjes.
Ik ben niet voor impulsaankopen, maar ‘k heb wel spijt dat ik dit bazeke niet beter heb kunnen leren kennen.
Gelijkaardige berichten:
|
|
|
Het geeft soms wel *kuch-gniffel-g’oh dat doet ze nu echt nooit* situaties, als de kat nét teveel doet alsof ze thuis is op een ander.
Tussen kunstvoorwerpen door manoeveren
Overal inkruipen
En het mag echt wel gezegd zijn: in de 12 maanden dat ze nu in ons appartementje heeft rondgelopen, heeft ze nog niets gebroken door er langs te wandelen.
Iets breken doet ze alleen als ze op missie is. Om een pannenkoek tussen 2 borden uit te stelen, of wanneer ze uit onze glazen drinkt, of tijdens de jacht op een vliegje dat zich in een bloempot verstopt.
Voorlopig heeft ze nog niets kapot gedaan (klopklop), maar nu en dan heb ik me wel een mislukte katteneigenaar gevonden. Gelukkig kan er met het meeste dat ze doet wel gelachen worden. Tijd voor De meest Genante Op-Bezoek-momenten.
- in de bergkast wegkruipen om te slapen, net wanneer ik wil vertrekken – en haar niet kunnen pakken zonder heel de kast uit te laden
- de weg naar buiten vinden doorheen 4 kamers om zich dan onder een auto verstoppen – *als ik een kat was, waar zou ik naartoe gaan?*
- iemand begroeten met een snuffel, gevolgd door een geeuw-strek-krab… Op de mens z’n been – 
- via een open dakraampje op het dak willen kruipen – “maar daar is niet eens een vensterbank?!”
- de keukenkraan beginnen lekken omdat ze dorst heeft
- in de wasmand met propere was proberen te kruipen
- wanneer ze plukken haar achterlaat aan alles waar ze langswrijft
Maar over het algemeen gedraagt ze zich voorbeeldig – voor een kat.
Gelijkaardige berichten:
|
|
|
