Op de bewuste morgen was ik namelijk én alleen thuis, én om half zes wakker. Ik liet haar, zoals altijd,  op het terras om een luchtje te scheppen terwijl ik slaperig energie verzamelde voor ik aan m’n ochtendritueel begon. Om kwart na zes hoor ik haar met veel gekrabbel naar beneden vallen. De hoogte van 3 meter is voor haar geen probleem, dus ik was eerder lastig dan ongerust toen ik haar met een zwiepende staart beneden in het gras ontdekte.

5 Minuten later stond ik -aangekleed- onderaan het terras haar te zoeken. Geen Zeena te bespeuren. Een uur later had ik de buurt in een straal van 200 meter zitten doorzoeken. Niet evident in een apartementenwijk en met een appartement waar je (als mens) niet kunt omlopen. Halverwege begon het te regenen, goed voor Zeena omdat dat haar niet zal motiveren om verder van huis weg te gaan, maar wel slecht voor mijn humeur… Om half 9 had ik in de buurt posters opgehangen om voorbijgangers in te schakelen in het ontdekken waar het poezebeest zat.

Beter te vroeg dan te laat zeker? Binnen 2 uur had ik al vermist posters verspreid. Gni.

Om kwart voor 10 arriveerde mijn teergeliefde wederhelft, door me wakker gebeld om me te komen bijstaan in de zoektocht. Tijdens het parkeren van z’n auto, ontdekt hij haar bij het afvalkot aan de voorkant van het gebouw, wree nat, vuil en smerig, rustig zittend het verkeer gaandeslaand.

Hoera!

Haar watertraining kwam meteen van pas. Ik moest dringend naar het werk vertrekken en veel geduld had ik na 4 uur miserie niet meer, dus het kwam goed uit dat ze niet paniekerig of boos werd toen ik haar een express douche gaf. Ze vond het niet plezant, maar leek wel tevreden toen ze een propere vacht kon beginnen drooglikken.

Gewassen na het avontuur. Niet super happy, maar wel proper.

Moraal van het verhaal: de tapijt oplossing van de terrasballustrade is verwijderd omdat die te gemakkelijk kan los schieten. Een andere oplossing heb ik nog niet, maar het gaat er wel een worden waardoor ze er niet meer op kan. Want ‘t is niet dat ze wilt ontsnappen, ze glijdt domweg uit.

En ik vind het helemaal niet leuk om te weten dat ze ergens op straat rondloopt. Hoewel het voor de meeste mensen waarschijnlijk de normaalste zaak van de wereld is, maakte het mij verschrikkelijk ongerust. De gevaren van het stadsverkeer, meer ervaren en misschien agressieve straatkatten, mensen met slechte bedoelingen… Op zo’n momenten gingen alle rampscenario’s door mijn hoofd. Blij dat ze terug is.

- Jaja, ze vindt dat keileuk en ik heb wel andere dingen te doen. Ze toont al geen interesse meer in de spinnenwebben aan de buitenkant van de balustrade.

Of we haar moeten negeren als ze miauwt?

- Uhu, want anders leert ze altijd miauwen als ze onze aandacht wilt.

Waar zit ze eigenlijk?

- Euh, geen idee. Zeeeenaaa, waar zit je. *10 minuten overal in ‘t appartement gezocht*

Uiteindelijk kom ik terug op ‘t terras en zit ze op de vensterbank van onze slaapkamer. Aan de buitenkant. Trots te ronken. De enige manier om daar te raken is op de balustrade te springen en van daar is ‘t nog 1 m naar de vensterbank. We zitten nog steeds op ‘t eerste verdiep.

‘k Zou percies wat geruster zijn als ze wat meer een schrikkepiet was. Tss.

Piep!

Lounge Het helpt ook om met het polsbandje van het fototoestel te zwaaien.

Staren naar de onderbuurman

Ze mag meer en meer gesuperviseerd zelfstandig op het terras. Ik hoop dat ze snel te groot is om nog onder de balustrade door te kruipen, want soms hangt ze er met heel haar bovenlichaam door te bengelen. En dat vind ik toch een beetje onveilig. Overlaatst heb ik ook mijn knieën opengehaald omdat madam besloot naar een spinnenweb te springen. Zo tussen de glazen wand en de leuning. Daardoor zo. Met aan de andere kant zo niks meer. Ik ben nog nooit zo snel uit mijn zetel gesprongen om haar in mid-vlucht te grijpen.

Ik verdenk Zeena ervan niet al te snugger te zijn.

Mijn teergeliefde wederhelft is realistisch overbezorgd & ik blijf maar zeggen dat Zeena écht niets voor kan krijgen op het terras én dat ze het er toch zo plezant vind. En dan lapt ze me tijdens het avondeten zoiets. “Jah zoe, dat doet ze écht alléén maar als jij er bent.” ^_^

Otten Pet Cages NL - op maat gemaakte afrastering op het terras