Zaterdag met het openbaar vervoer naar mijn ouderlijk huis getrokken. Gelukkig zijn we jong en trekken we het ons niet aan om met reistas & kat, kattenbak & zak korrels en 2 laptoprugzakken te klungelen. Zeena liet het zich welgevallen zolang ze maar op haar dekentje kon liggen en er niet te hard met de mand geschud werd.

Zeena op de bus

Thuis heb ik haar supertrots voorgesteld aan de hele bende enthousiaste familieleden. Ooh wat een knappe kat – mooie staart – schattig – hoe lieeeeef! Ze was rustig, nieuwsgierig en liet zich oppakken door de kindjes. Niks zo plezant om een 2-jarige peuter te zien gieren van de pret omdat Zeena met haar speelt.

Een vriendschapsband vormen met de twee overenthousiaste honden ging niet. Ze vond die beesten veel te groot. Ze veranderde altijd in SCARY CAT als er één nietsvermoedend in haar buurt kwam (honden verwachten trouwens niet dat je met een kat op je arm rondloopt).  Later op de avond heb ik geprobeerd om ze neus aan neus te krijgen. Maar Troj werd NOG zotter en Zeena voelde zich NOG meer bedreigd en ik gaf het op toen Zeena ineens een gore geur begon te speken/sproeien. WTF?! Da stinkdieren en lieveheersbeestjes dat doen, tot daar toe, maar katten? Dat ga ik eens moeten opzoeken.

Vervolgens overnacht in een nieuwe kamer met een nieuwe kattenbak en nieuwe silicaat kattenbakkorrels. Het heeft weer een tijdje geduurd voor ze op de kattenbak ging. Mijn teergeliefde wederhelft heeft haar moeten coachen, want eerst vond ze zelfs het gevoel van die lichte, krakende korrels onder haar voetjes maar niets.

Lucas op zijn prégeboortefeest

Zondag terug naar het appartement en vervolgens in de reismand op de bagagedrager van de fiets naar het pregeboortefeestje van Lucas – een weg met veel kasseien en zanderige fietsweggetjes met veel putten. De rit heen was ze ongerust, met nu en dan wat klaaglijke miauwtjes. De rit terug heeft ze geslapen

Ik denk dat ze zich daar het meest geamusseerd heeft: vrij rondlopen in een groooote tuin. Hoewel ik me voorgenomen had om haar aan de leiband te houden, was ik het na 5 minuten al dik beu knopen te ontwarren en haar achterna te slenteren. Ze heeft rondgecrosst, vliegen gevangen, rond geslopen, in de zon gelegen, en kennis gemaakt met de kippen en huiskat. Normaal gezien slaapt ze in de namiddag, maar daar was nu geen sprake van.

Zeena mocht niet op het vliegenraam kruipen, eer ze dat doorhad hebben we er haar er 4 keer moeten afhalen. Neuzeneuze met de kip - stilletjes ongerust grauwen naar Moesh

De kippen waren geen probleem: beide partijen waren ervan overtuigd dat ze zich niet bedreigd moesten voelen en dat ze de andere ook geen schrik konden aanjagen. Een staarwedstrijd was het resultaat. Moesh, de huiskat, kwam ons ronkend tegemoet, maar Zeena heeft er bang naar gegrauwd. Geen liefde op het eerste gezicht, maar ook geen openlijke aggressie. Ze negeerden elkaar nog het liefst.

En terug thuis is ze boenk in slaap gevallen, en ik ook

Het moest aan een aantal voorwaarden voordoen: ons op het terras niet hinderen, stevig genoeg voor regelmatig gebruik, onvernietigbaar door een 6 kg zware kat, robuust tegen krabben en klimmen, niet openduwbaar en -aangezien we huren- geen boorgaten in de façade.

De oplossing: houten paal klemmen tussen grond en plafond, 2 naar binnen draaiende scharnieren, houten frame, binnenkant konijnengaas, buitenkant vliegengaas, buiten en binnen handvaatjes.

En het zou me nooit gelukt zijn, zonder het materiaal, de vakkennis en hulp van mijn grootvader!